سنن چه صراحتا و چه تلويحا از مهدى سخن گفته‌اند ، پس هيچ مسلمانى نمىتواند با وجود طرق متعدد و وثاقت راويان آن احاديث و وجود دلايل تاريخى گوناگون ، به انكار مهدى عليه السّلام بپردازد . ازاين‌روى ، انكارگران - خواه از دسته‌اى باشند كه از نظريات مستشرقان متأثر شده‌اند و خواه از گروهى باشند كه تعصّب نسبت به ميراث پيشينان ، ايشان را به اين موضع‌گيرى كشانده است - همگى كوشيده‌اند تا - پس از آن‌كه مكرهايشان رسوا و خنثى گشت و دست‌آويزشان در مقابل ادله‌ى نقلى فراوان و برهان‌هاى قاطع و اعتراف‌هاى پياپى علماى اسلام به وجود مهدى موعود كارگر نيافتد و راه بجايى نسپرد - شبهات بىاساس و ابهام‌آفرينىهاى پوچ و بىارزش را ترويج كنند تا امت اسلامى را از ايفاى نقش خود و به انجام رساندن رسالت و مسؤليت‌هاى خويش در مرحله‌ى « انتظار » بازدارند . در اين زمينه به مغالطه‌هاى مختلفى دست يازيده‌اند ، چه آنكه گمان برده‌اند طول عمر امام مهدى عليه السّلام با علم و منطق عقلانى ناسازگار است . بارى اگر اين پندار باطل ايشان براساس موازين علمى و قواعد منطقى و متد صحيح تفكر ، بررسى شود ، به روشنى خواهيم ديد كه با دانش و خرد فاصله بسيارى دارد . مهم‌ترين شبهاتى كه در اين زمينه عنوان كرده‌اند ، مسئله كمى سن امام عليه السّلام ، طول عمر شريف آن حضرت ، فايده‌ى « غيبت » براى ايشان و بهره امّت از محضر وى در حال غياب اوست كه ما براساس منطق علمى و دليل عقلى به پاسخ‌گويى به آن‌ها مىپردازيم . پرسش نخست : امام مهدى چگونه در پنج سالگى به امامت رسيد ؟ پاسخ : همچنانكه متفكر شهيد آيت الله سيد محمد باقر صدر متذكر شده‌اند ، امام مهدى در مقام رهبرى و پيشوايى مسلمانان ، جانشين پدر بزرگوار خود گشت يعنى ايشان در همان آغازين سالهاى عمر شريف خود داراى تمام عظمت روحى و محتواى غنىّ فكرى درخور شأن يك امام بودند و امامت زود هنگام پديده‌اى بود كه پيش از ايشان نيز در ميان برخى از اجداد آن حضرت تحقق يافته بود ، مثلا امام جواد عليه السّلام در سن هشت سالگى منصب امامت را برعهده گرفت و امام هادى عليه السّلام در نه سالگى از طرف خداوند سبحان به امامت رسيد و امام حسن عسكرى عليه السّلام - پدر امام مهدى نيز در بيست و دو سالگى مسؤليت رهبرى امت را بر دوش